Το αεροδρόμιο του Πουκέτ στα πρόθυρα της κατάρρευσης: νέα σχέδια για κέντρο συντήρησης!

Το αεροδρόμιο του Πουκέτ στα πρόθυρα της κατάρρευσης: νέα σχέδια για κέντρο συντήρησης!

Στις 7 Ιανουαρίου 2026, υπήρξαν σημαντικά νέα για το αεροδρόμιο του Πουκέτ, το οποίο λειτουργεί στο όριο της χωρητικότητάς του. Ο διευθυντής της Αρχής Πολιτικής Αεροπορίας της Ταϊλάνδης (CAAT) Υποστράτηγος Manat Chuanaprayoon προειδοποίησε ότι ο ενιαίος διάδρομος προσγείωσης και ο περιορισμένος αριθμός θέσεων στάθμευσης -μόλις 31 θέσεις συνολικά- ενδέχεται σύντομα να μην επαρκούν πλέον για τη διαχείριση της ροής διεθνών επιβατών. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν ακόμη περισσότεροι διεθνείς επιβάτες που έφτασαν στο Πουκέτ κατά την περίοδο της Πρωτοχρονιάς από ό,τι στο πολυσύχναστο αεροδρόμιο Don Mueang.

Ένας ιδιοκτήτης ακινήτου κοντά στο αεροδρόμιο βλέπει τώρα μια ευκαιρία να βελτιώσει την κατάσταση. Με περίπου 500 rai γης, θέλει να δημιουργήσει ένα κέντρο συντήρησης αεροσκαφών (MRO). Επιπλέον, σχεδιάζει να κατασκευάσει ένα νέο τερματικό σταθμό επιβατών και περίπου 50 νέες θέσεις στάθμευσης για να επεκτείνει τη χωρητικότητα. Για να εφαρμόσει αυτές τις ιδέες, σκοπεύει να διαπραγματευτεί με την Airports of Thailand Public Company Limited (AOT) για να διαπραγματευτεί μια συνεργασία, πιθανώς με τη μορφή εταιρικής σχέσης δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (PPP). Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να φέρει την επείγουσα ανακούφιση και να δώσει νέα ώθηση στον τομέα των αερομεταφορών.

Η πορεία προς την υλοποίηση

Ο ιδιοκτήτης του ακινήτου έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι βλέπει μεγάλες δυνατότητες στην ανάπτυξη της περιοχής και αναζητά ενεργά επενδυτές. Το AOT έχει ήδη λάβει γνώση των σχεδίων και αναμένει περαιτέρω σαφήνεια από την κυβέρνηση και τους φορείς του ιδιωτικού τομέα σχετικά με το σχέδιο. Ο υποστράτηγος Manat παρουσίασε επίσης τα σχέδια στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Μεταφορών Phiphat Ratchakitprakarn.

Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία με τον ΑΟΤ, ο ιδιωτικός τομέας έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι έτοιμος να λειτουργήσει μόνος του το κέντρο συντήρησης. Αυτό σημαίνει ότι η υλοποίηση των σχεδίων θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα εντός δύο ετών. Ωστόσο, ενώ αναζητούνται βραχυπρόθεσμες λύσεις μέσω του νέου κέντρου συντήρησης και πρόσθετων χώρων στάθμευσης, η κατασκευή ενός δεύτερου αεροδρομίου στο Phang Nga παραμένει ένα μακροπρόθεσμο έργο που θα απαιτήσει περισσότερο χρόνο και προγραμματισμό.

Έτσι, το αεροδρόμιο του Πουκέτ βρίσκεται στα πρόθυρα συναρπαστικών αλλαγών που θα μπορούσαν να βελτιώσουν όχι μόνο την υποδομή αλλά και τις τοπικές ταξιδιωτικές εμπειρίες. Το αν αυτά τα σχέδια θα δώσουν το επιθυμητό αποτέλεσμα μένει να φανεί, αλλά η κατεύθυνση είναι ήδη ξεκάθαρη: η πίεση στο αεροδρόμιο αυξάνεται και ο χρόνος για δράση εξαντλείται.